Almost Grasped, But Not Quite

EHEM… BREAKING MY SILENCE.
(Kelan naman kaya ako tumahimik?!?)

Right. Yan
ako ngayon. Tambay sa bahay. O sige na fine… isa akong bum. No work,
no job. Teka lang, bago n’yo ako husgahan ano at magcomment ng ‘ano ba
namang klaseng magna cum laude ang babaeng ito at walang trabaho?!?’…
may rason po ako. ano yon aber? Well, ayokong sabihin at hindi n’yo ako
mapipilit. Hahaha! (Wala na lang munang pakialaman ng buhay.) Sa mga
gusto namang magcomment dyan, hala, eh di go.

Pero since may
blog, gusto ko lang magsulat. Baka kasi sabihin ng mga iba dyan eh
nawawaldas ang aking pinag-aralan dahil hindi nga naman ako
nagtratrabaho. Anyway, yeah, nakakatamad nga ang nasa bahay lang pero
as much as i want to look for a job and all eh hindi pa pwede.
Nakakainis nga eh. Tama bang buruin ang sarili sa bahay?!?

So,
habang wala akong work, sinusuyod ko muna ang mga iba’t ibang lugar.
Ang paborito namin nina Anj at Candice ngayon na puntahan ay ang
Divisoria particularly sa 168 Mall (na by the way ay malakas ang aircon
in fairness) at ang Tutuban Mall (na nakakalokang ikutin). At dahil
madalas na ako ngayon sa lugar na ‘to, parang nagiging street smart na
ako (gaya ni Candice. Chos!). Sa totoo lang, nanghihinayang na nga yata
ako ngayong bumili sa mall kasi yung ibang nakikita ko eh nakikita ko
naman sa Divi. Lower prices pa. Yung quality, well, okay naman. For
clothes na I won’t be wearing for the rest of my life, okay na sa akin
yon. Besides, hindi naman ako mapili when it comes to things. Pakialam
ko ba sa mga brands na yan?! (Although hindi ako bumibili ng mga things
na may tatak ng foreign/local labels. Fake na fake ang dating eh.
Halatang-halata.) Basta cute at sa tingin ko (at sa tingin ni Anj…
sori, kailangan ko ng second opinion eh!) eh bagay sa akin, okay na yon.

Oo
nga pala, unlike ordinary bums, hindi naman ako nagpapataba na lang
ano. Ayon nga kay Kel at Paolo, pumayat daw ako. (Mga kaibigan ko
talaga ‘tong mga ito. Hehe!) Siyempre mas pinaniwalaan ko daw sila.
Hehe! Siyempre, lalake eh. (Si Kel lang pala. Peace Pao!) talaga nga
sigurong nakakapayat ang hindi na palagiang makasama ang mga college
friends ko. Nakakamiss magbonding over food tsaka yung mga breaks na
laging sa pagkain iginugugol. Hay… Masaya grumaduate, pero nakakamiss
pumasok. Walang baon. Haha!

Kaya si Kel ay nagkakaroon ng
hallucination na nasa jrn2 pa rin siya dahil nakakakita siya ng mga
clones at copycats ng mga kaklase at batchmates namin sa kanyang
workplace. Haha! We’re haunting you! At least, ikaw na ang goddess
ngayon dyan. (este god pala. hehe! maupo daw ba sa trono ko?! hehe!) At
dahil kina-career niya ang kanyang first job, naisip niyang hindi na
raw siya mag-aasawa. Mukhang tinatawag na raw siya sa state of single
blessedness. Ang payo naman namin ay gayahin niya si Candice na iaalay
ang buhay para sa Inang Bayan. (Go, Candice!) Si Anj naman ay may ibang
kinacareer. Nako, quiet na lang ako dahil baka magwalk out na naman
siya. Haha! Peace! Kamusta naman ang dokyu natin ha?! Hehe. (See? Sabi
ko na nga ba, kailangan nating maghiwa-hiwalay para pumayat tayo. Urm,
segway lang ‘to.) Heller Ivee?! Ay nako, ang magandang binibining ito
ay nagtratrabaho na pala somewhere in Makati. Dapat manlibre ang mga
dapat manlibre pag suweldo na ha?! Hehe.

Para sa mga former jrn2
dyan, kamusta naman? Yung mga iba eh Law na ang inaatupag. Nako, totoo
ba ito?! Oi Mitch, tamang-tama ah. Astigan mo pa sa Law School ha!
Bagay na bagay sa’yo since mahilig ka namang magtanggol ng mga pipz! O
dabah?! Hehe! Kay Merryl naman, kaya mo yan. Kinaya mo ang Journ for
four years di ba?! Marami rin tutulong sa’yo dyan. Para sa iba pang
nag-Law like Josef, Jessica etc… good luck po. Sana ay maka-avail
kami ng free services n’yo pagdating ng araw. Hehe! (Although wala
naman akong balak magka’kaso’ ano!)

Tingnan mo nga naman ang
nagagawa ng walang magawa (huh?!). Ito na yata ang pinakamahabang blog
ko ever. Oh well, masaya kasi magsulat ng ‘wala lang’.

Sa mga
taong maghahanap sa akin ano, nasa province lang po ako (uwi muna ako).
Ano ang gagawin ko don?! Well, balak kong galugarin ang probinsya ko.
Akalain mong marami pala akong hindi pa napupuntahang lugar doon to
think na I’ve lived my past 15 years in life there (and some months in
between). Aba, time to explore na noh habang marami pa akong free time.
Nature tripping ito.

So, mga ilang araw ko kayang hindi mache-check ang friendster?  Hmmm…

Oh well, la na akong maisulat pa.

Gusto ko lang i-share.

As I posted sa isa sa aking mga earlier blogs, my grandparents celebrated their golden wedding anniversary last may 28. Achievement kung achievement! Sino ba naman kasi sa panahon ngayon ang tumatagal at tatagal ng 50 years?!  Dahil ayaw naman nilang ikasal uli… ewan kung bakit, (Nagpapakapractical nga raw pala sila…) eh simpleng lunch na lang with relatives and friends. Para sa mga hindi pa nakakakilala ng pamilya ko, eto, meet them.

That’s ma, nanay and tatay (our grandparents), kuya jong, marvin, len, ate jing and yours truly. Sino naman ang magaakalang may ampon sa amin?! Hala, sino ang magsasabing hindi kami magkakamukha?! Haha! (Nasa ibang bansa po ang aming father. Can’t come home dahil sa hectic niyang sked. Artista eh. Hehe.)

Hindi kami masyadong mahilig sa pics! Harhar! (I’m sorry, Usteng-USTE ako! Haha!) Eto lang muna dahil andami ko ng pics na nailalagay sa blog at photo album ko. Taken sa garden ng lola namin. Ayan, kinareer niya yan eh. Hindi nga lang nakuha sa pic yung buong garden nya (video ang kailangan eh!).

Para sa aking mga fwends na pumunta, salamat! (Although late kayo. Ano ang ibig sabihin ng 12 pm aber?! Hay, Filipino time talaga oo! At si Grace, wala sa pic na yan dahil maaga siyang umuwi. May iba pa siyang pagkakaabalahan.)

Sabi ko nga, share ko lang… 

MAGLAKBAY SA VIGAN.
(with friends siyempre para enjoy!)

Ipinapaunawa ko lang na hindi ito bahagi ng WOW! Philippines. Isa lang ito sa mga lakad ng aming barkada. Minsan, ilang araw matapos ang makabagbag-damdaming graduation rites (na by the way ay medyo magulo pero okay lang dahil masaya kame), naisipan naming dumalaw sa Vigan. Alam n’yo na, inisip na lang namin na malapit lang ang Vigan at maliit lang ang Northern region at kakayanin ng powers naming maglakbay in two days! Two days!

it’s like this, we started ng madaling araw ng Monday. Mga 2 a.m. yon nung sinundo ko si Ivee sa house nila. Actually, nasiraan muna yung kotse namin bago kami nakapunta kina Candice (na naghihintay na with Anj and Kel). Ayan, oi, sounds familiar?!? Baguio scenario, ikaw ba uli yan?! Haha!

O basta, we arrived sa aming house sa La Union ng mga 7am tapos pahinga ng konti and then go na agad kami sa Vigan… Maraming scenic shots bago pa man kami makarating ng Vigan (na sobrang layo pala. Hindi na nga namin ma-imagine kung gaano pa kalayo ang Laoag!) Basta, ayan, nag-enjoy kami sobra. Aba, heritage village ang nilalakaran namin ano. Part of history na rin kame. Maraming sights and happenings… hindi ko na ikukuwento dahil nung April pa naman ito. Naalala ko lang uli kasi nakita ko ‘tong mga pics na ito (courtesy of Ivee). Sana yung mga pics nina Candice at Anj ay maipadevelop na nila ano?! Hehe.

Sa mismong Calle Crisologo yan. With matching karetela chair effect pa eh noh. Haha! Maayos ba kame n’yan? Ngarag na yata kasi kami n’yan eh. Siyempre lakad to the max kami para ma-enjoy ang view. Mainit nga lang.

Ano ngang name ng mahabang bridge na ‘to? Nakalimutan ko na. Basta Abra River yung tubig na yon. Ayan, kinailangan talaga naming bumaba to have our pic taken (salamat kay manong. hehe!). Hala, pose kung pose kahit na may mga dumaraang sasakyan at nakikiusyoso ang mga sakay. Paki ba nila?! Tourists kami eh! Hehe.

Uhm, habang nagshoshopping kami sa Mena Crisologo eh nagpipic taking na rin kami. Antagal kasi ni candice pumili ng ipapasalubong. Although marami ring nabili like lalagyan ng celfone (na kulay orange at cute), t-shirts (na siyempre may nakalagay na Vigan. cute yung nabili ni kel na green kasi may Ilocano words ng mga facial expressions. tama ba?), wallet s na gawa sa tabako (saan ka naman makakakita non aber?! haha!), bibingka, chichacorn, bagnet at longganisa (kelan naman nawala ang pagkain aber?!)

NAKAKAMISS.